De Nacht van Donner

De PVDA maakte de afgelopen weken zijn naam als draaikontenclub meer dan waar. Uitspraken in het verleden bieden bij de PVDA geen garantie voor de toekomst. Een schande. Nu is het CDA aan de beurt om haar achterban te laten vallen. Of toch juist niet?

Een jaar geleden zei Bos nog 'Als er weer iets komt dat ook maar enigszins lijkt op wat vorig jaar het Grondwettelijk Verdrag heette, dan zal dat wéér via een referendum moeten lopen.' Iedereen zag al aankomen dat hier een probleem ontstond. Het Kabinet weet tenslotte wat goed voor Le Peuple is en een referendum was (en is) zeer ongewenst. De PVDA moest slikken.

We weten allemaal hoe Tichelaar de afgelopen week door het stof is gegaan en zijn eigen uitspraken onder het mom van 'voortschrijdend inzicht' van tafel heeft geveegd. Dat de man zonder enige vorm van schaamte en met droge ogen zijn eigen gedachtengoed te grabbel heeft gegooid is uitermate wrang voor iedereen die zijn stem aan de PVDA heeft gegeven. Uitermate wrang? Je bent gewoon genaaid als dit een van de redenen was om op de PVDA te stemmen. Er schijnen erg veel PVDA leden te zijn die het dezer dagen hebben over Volksverlakkerij door hun eigen partij.

Dezer dagen voltrekt zich het vervolg, de aanpassingen aan het ontslagrecht. Afgelopen vrijdag schijnt Bos gezegd te hebben dat de PVDA een wijziging van het ontslagrecht niet zal accepteren. De PVDA heeft genoeg toegegeven en denkt nu aan de beurt te zijn om tegen te kunnen scoren.

Helaas Wouter en Jaques, voor het CDA is dit nu juist net een erg belangrijk punt en men zal alles doen om het er doorheen te krijgen. De wijziging van het ontslagrecht ligt op het bordje van Donner. Zijn plan komt er op neer dat werkgevers personeel kunnen ontslaan zonder dat
de rechter eraan te pas komt. Goed voor de werkgevers, niet best voor ons, de HWN-ers.

Moraal van het verhaal. Natuurlijk draait onze democratie op onderhandelingen en concessies doen. Daar is niks mis mee en zorgt dat we verschoond blijven van al te veel extremen. Maar dat belangrijke en essentiele zaken die ons, het nederlandse volk, aangaan nu verkwanseld worden als ware het een oude kast op Marktplaats, komt hard aan. Handjeklap en koehandel drijven over dit soort onderwerpen...ongekend.

Politici lijken niet meer te vertrouwen. Grote verhalen, harde en duidelijke standpunten op zeepkisten tijdens de aanloop naar de verkiezingen. In een Kabinet blijken het watjes die door zogenaamd voortschrijden inzicht ineens idealen laten vallen. En als er dan nog eens iemand zou zijn die excuses zou maken en uit kan leggen waarom een keuze gemaakt is en eerlijk zou zijn. Dan is het nog enigszins te accepteren. Maar niets van dit alles en het is allemaal geniepig, sneaky en te glad en te gespeeld. Wat bij de dames en heren in Den Haag ontbreekt is politieke professionaliteit. De kunst om fouten en consessies goed te kunnen verbloemen, zoals mensen als Kok, Zalm, Bolkestein en Wiegel dat wel konden, ontbeert men. Het is een club amateurs.

Blijft over dat ik benieuwd ben hoe Donner zich hier uit gaat redden, vindt ook deze politicus een uitweg, krijgt hij ook last van voortschrijdend inzicht of is het CDA precies waar het wil zijn? Wilders is flink gekort in zetelaantal, Verdonk is nog niet klaar en in de marge bezig, de VDD staat in de min en spendeert al zijn tijd aan lijmpogingen met Verdonk (lees: 600.000 kiezers binnen houden), de PVDA zal grof verliezen bij nieuwe verkiezingen. De SP, GL en D66 zijn op dit moment nou ook niet direct de grootste winnaars.

Blijft over, het CDA. Met Balkendende 'in control' en aan de bel op Wallstreet. Het zal een mooie overwinning zijn voor het CDA. Ik zie de koppen al voor me: "Kabinet valt in de Nacht van Donner" en "CDA geeft niet toe en houdt vast aan normen en waarden". Een droomstart voor Balkenende V.

Maar het is toch eigenlijk bizar. Na de verkiezingen in november 2006 volgden de onderhandelingen en coalitiebesprekingen, daarna de 100 dagen tour, toen het zomerreces en nu men een paar weken echt aan het werk is lijkt het al bijna te klappen. Wat mij betreft mag de PVDA de bom laten barsten zodat we helemaal opnieuw kunnen beginnen, snel het boek Balkenende IV dicht kunnen doen en dit Kabinet zo snel mogelijk kunnen vergeten. Een zwarte bladzijde.

Mocht het Kabinet hier toch doorheen komen, dan kunnen we ons opmaken voor een nieuwe aflevering van de soap: Uruzgan. Want ook daar ligt nog een potentieel conflict te wachten.

Het wordt tijd dat de gordijnen open gaan, het wordt tijd voor het kabinet Maxima I.