Bloggen tot je er bij neer valt

‘Ik heb iets opgelopen. Ga nu even liggen, maar schrijf later vandaag of morgen nieuwe berichten.’ Er zouden geen berichten meer komen.

Dit was de laatste email die professioneel blogger Russell Shaw aan zijn redactie schreef. Shaw stierf aan een hartaanval in een hotelkamer in Californië, waar hij naartoe was gevlogen om over een conferentie te bloggen.

Shaw is de derde beroepslogger die in verband gebracht werd met forse gezondheidsproblemen door bloggen in de 24 uurs economie. Enkele weken geleden overleed de 50-jarige Marc Orchant, de 41-jarige Om Malik overleefde op het nippertje een hartaanval.

De NYT vroeg zich onlangs af of het beroepsbloggen wel zo’n gezonde professie is. Een groeiend aantal bloggers schijnt met grote psychische druk te kampen te hebben last te hebben van lichamelijke klachten. Klachten zouden veroorzaakt worden door 24 uur per dag boven op het nieuws te zitten. De blogger die als eerste over een nieuwsfeit rapporteert is namelijk het mannetje in de blogosfeer.

Bloggers klagen over gewichtstoename of -verlies, slaapstoornissen en uitputtingsverschijnselen. Als je maar lang genoeg door gaat houdt het op een gegeven moment op. Maar volgens mij is dit bij ieder beroep zo.

Het is onduidelijk hoeveel mensen van bloggen hun beroep gemaakt hebben. Sommigen kunnen er van leven, anderen krijgen een minimaal bedrag per artikel of moeten het doen met zo nu en dan een prijs en eeuwige roem, zoals ik.

Een ander voorbeeld is Matt Buchanan (22) schrijft voor Gizmodo. Deze knul maakt nachten van amper vijf uur, slaat vaak een maaltijd over en valt regelmatig achter zijn pc in slaap. Wellicht is ook voor hem het einde in zicht.

Wat er van dit alles waar is, is natuurlijk zoals zo vaak de vraag. Ik ben in ieder geval nog nooit achter de PC in slaap gevallen, wacht nog steeds op gewichtsverlies en ik ga er maar van uit dat de lichamelijke ongemakken van mijn zweepslag niets met bloggen te maken hebben.