Sorry zeggen en doorgaan

In een ver verleden schreef ik stukjes met als titel 'Sorry zeggen en gewoon doorgaan'. Vandaag weer een schreinend geval: Camiel Eurlings.

Camiel Eurlings, al anderhalf jaar loopt hij met een grote mond in Den Haag rond te bazuinen dat hij het fileprobleem op gaat lossen. Het zou een lastige klus worden maar er zouden onder zijn leiding, als Minister van Verkeer en Waterstaat, knopen doorgehakt worden en hij zou de files wel aanpakken. Hij had er zin an. Niets van dat alles dus, niets meer dan mooie woorden. Anderhalf jaar na dato is de man geheel in de kleurloze meute in Den Haag opgegaan en heeft hij zich volledig aangepast en we weten allemaal hoe het met het rekeningrijden afgelopen is.

Wat blijkt vandaag. Naast de A1 ligt al 4 jaar een strook asfalt van een kilometer of 6 te wachten om in gebruik genomen te worden. Door miskleunen van de Raad van State, Rijkswaterstaat, het Kabinet, vorige Ministers, Camiel zelf en weet ik veel wie nog meer, ligt het asfalt maar te liggen en de eerste plukken onkruid schieten in de lentezon naar boven.

Dat is nog tot daar aan toe, maar naast die strook asfalt staan iedere dag duizenden auto's en vrachtauto's in de file. Bizar, je zult er maar iedere dag staan en nu horen dat door de bureaucratie en wanbestuur je eigenlijk al die tijd voor Jan Lul daar gewacht hebt.

In een zoveelste spoeddebat in de Kamer vandaag, biedt Camiel oprecht en gemeend zijn excuus aan om er direct maar op te laten volgen dat hij er ook niks aan kan doen. De oppositie biedt nog een 'Motie van Treurnis' in, maar die krijgt natuurlijk geen meerderheid want 'ons steunt ons' is nog steeds van kracht, zeker in slechte en in zeer slechte electoriale tijden.

Het is eigenlijk te genant voor woorden. Dit verzaken heeft de Nederlandse samenleving ongetwijfeld miljoenen euro's gekost, om maar niet te spreken over de extra uitstoot van fijnstof. In plaats dat deze Minister de schuld op zich neemt en consequenties trekt, zegt hij sorry en zit nu ongetwijfeld tevreden na te borrelen in Den Haag. Ik vraag me af of er nu geen ondernemers of wellicht particulieren opstaan die schadeclaims in gaan dienen.

Een van de weinige mensen waar ik nog sympathiek tegenover stond is vandaag wat mij betreft geheel door de mand gevallen. In plaats van gewoon toe te geven dat er onder zijn leiding fouten gemaakt worden wordt de boel weer onder het asfalt, uhm, tapijt gemoffeld. Hoe geloofwaardig is de door ons gekozen club in Den Haag eigenlijk nog?