China 2008 - Deel III (Sjanghai - Suzhou - Nanjing - Xi'an)

Vandaag deel III van het reisverslag van de 'China 2008' reis. Deze keer dag 11 t/m 15, over Sjanghai, Suzhou, Nanjing en Xi'an.

Dag 11
Vandaag is de tweede vrije dag van deze vakantie. Hoewel er een alternatief programma georganiseerd is, besluiten we Sjanghai op de bonnefooi te gaan bekijken. 's Ochtends willen we met de Sjanghai Maglev trein reizen en 's middag willen we naar het Sjanghai Aquarium. We beginnen met de metro want we moeten eerst naar het station waar de Maglev trein start. Het is even zoeken hoe de kaartjesautomaten werken maar dat hebben we snel door want het is niet de eerste metro die we in ons leven in gaan. In de metro komen we Leo en Joyce tegen die dezelfde plannen als wij hebben en we besluiten samen verder te gaan.

De Sjanghai Maglev Train vergeet je niet snel meer. Binnen 8 minuten legt deze magneet trein een enorme afstand af. De topsnelheid is 432 km per uur. Yep, 432 km per uur. We bedenken dat dit ruim de snelheid is waar een vliegtuig mee opstijgt. Als je naar buiten kijkt moet je minstens 300 meter van je af kijken. Werkelijk alles naast de trein tot zo'n 300 meter afstand wordt gereduceerd tot 1 vette bewegende streep groen en grijs, dit gaat gewoon te snel. Auto's lijken achteruit te rijden en vrachtwagens zijn niet meer dan kleine vierkantje blokjes die voorbij schieten. De topsnelheid wordt zo'n 20 seconden aangehouden, dan gaat het terug naar snelheden die je weer kunt bevatten en zelf wel eens met de auto gereden hebt. De echte topsnelheid tijdens een test blijkt geklokt op 501 km per uur en de trein is van Duitse komaf. Degelijk zal ie dus wel zijn. Na 8 minuten staan we op het vliegveld. We stappen we uit, verwisselen van perron en gaan terug. Yep, we zijn toeristen.

Ik ben gek op aquaria en als er een in de buurt is komt de waterman in mij naar boven, ik moet er naar toe. Shanghai heeft er natuurlijk ook een: het Sjanghai Ocean Aquarium. Niks mis met dit aquarium en ik had niet anders verwacht, Sjanghai inmiddels een beetje kennende. Het hoogtepunt of het diepste punt van het aquarium is een ruim 100 meter lange rolband die je onder een enorm bassin doortrekt. De grootste ter wereld natuurlijk want niet alleen de gebouwen zijn hier het hoogst. Haaien, roggen, schilpadden en sardines, you name it, het zwemt en kruipt rond in Sjanghai. Meer over dit aquarium vind je hier (er zit een knopje 'engels' in de pagina verborgen). Na een uur of twee is het genoeg en eten we in een klein restaurantje om de hoek bij het aquarium. Wat mij betreft, de lekkerste hap van heel China. Een soort Babi Pangang maar dan anders en met kelliesaus. Supel! Minpuntje is dat Leo een kokende pot thee over zijn been heen krijgt, maar de pijn trekt snel weg, mede door de zwarte dweil die uit de keuken tevoorschijn gehaald wordt. Waarschijnlijk de smerigste dweil in China.

Dag 12
Ook Sjanghai zit er al weer op, de tijd vliegt. Als we het hotel uitgaan krijg ik nog problemen met de receptie van het hotel en wordt ik zo'n beetje uit de bus gehaald. Men denkt dat ik de rekeningen niet betaald heb. Dat heb ik wel degelijk gedaan en heb, zoals altijd op de laatste avond, nog geinformeerd of alles van onze kamers afgerekend was en dat was het geval. De service en klantvriendelijkheid in dit hotel waren al ver te zoeken, nu ook dit geouwehoer nog. Het is drie chinezen achter de balie tegen de lokale gids, Annet en mezelf. Mensen die me kennen weten dat ik zelden kwaad ben, maar hier ben ik het dus wel. Uiteindelijk betaal ik de rekening nog een keer. Weg hier, nooit meer terugkomen en snel naar het station! De trein brengt ons naar Suzhou. Als je de Maglev gewend bent, lijkt deze trein stil te staan.

Op het station in Suzhou worden weer opgepikt door een bus met lokale gids, genaamd Helen. Helen blijkt aan het sparen te zijn om een keer naar Europa te kunnen. Ze heeft alleen het idee dat we in Europa niet van Chinezen houden. Ik heb geen idee hoe ze daar bij komt. We rijden door naar Tongli. Tongli wordt ook wel het 'Venetie van het Oosten' genoemd dus er is water en er zijn grachten en bootjes. Inderdaad Venetie, maar dan anders. Ik ben 3x in het echte Venetie geweest en dat had toch iets meer impact maar het is een mooi dorp. Niet al te toeristisch en veel mensen op straat wat leuke foto's oplevert.

Na Tongli rijden we naar een bijzondere tuin in Suzhou: de tuin van de Meester van de Visnetten (Wangshi). Inderdaad erg mooi, rustiek en niet onaardig. Aardig om te weten is dat de tuin al in de 12e eeuw aangelegd schijnt te zijn. Een groep jongeren wil met ons op de foto maar ik zie dat ze dat niet durven te vragen en draaien om ons heen. Ik wijs naar mijn fototoestel en men wordt gek. Tof!

Dag 13
We zijn maar kort in Suzhou en de volgende dag stappen we al weer op, reisdoel Nanjing. Nanjing, vroeger Nanking, is in het verleden hoofdstad van China geweest. China heeft door de eeuwen heen, als ik het goed onthouden heb, vier hoofdsteden gehad. En hoofdsteden zijn groot, ook die uit vroegere tijden.

Ook Sun Yat Sen heeft in Nanjing gewoond. Voor de mensen die Sun niet kennen, hij wordt door veel chinezen gezien als stichter van de Republiek in 1911. Later zullen we zijn Memorial Hall bezoeken. Maar we moeten eerst nog naar Nanjing toe. Deze keer gaan we niet vliegen, met de trein, bus, auto, fiets of riksja maar met de boot. We varen 4 uur over het Grote Kanaal. Groot is niet misplaatst in dit verband, het kanaal is in toaal zo'n 1800 km lang. De boot is niet van de meest luxe soort dus 4 uur is ook wel genoeg. Op dit kanaal is erg veel scheepvaart, de ene duwboot na de andere. Je ziet zelfs colonnes van 15 boten die aan elkaar geknoopt zijn, dat scheelt diesel. Over energie en luchtverontreiniging gesproken, het valt me op dat we tot nu toe eigenlijk weinig zware industrie en smog gezien hebben. In een groot aantal steden die we bezoeken rijden elektrische scooters en brommers. Dus geen uitstoot en geen lawaai. Hier kunnen we in Nederland nog iets van leren en ik zie direct een gat in de markt. Dat het anders kan merken we later in andere plaatsen zoals Being.

Maar goed, op iedere boot waar we langsvaren of die ons toegemoet komt zien we een man, een vrouw en een baby. Allemaal druk zwaaiend en lachend als ze een stel toeristen achter op de het dek voorbij zien varen. Langs de oevers trekt weer een ander deel van China aan ons voorbij, opslagplaatsen, werkende mensen, huisjes, havens en steenfabrieken. Deze waterweg is aangelegd door keizer Sui Yangdi en we zijn hem er dankbaar voor. Aan het eind van de middag komen we in Nanjing aan.

In het hotel aangekomen krijg ik een vreemde gewaardwording, ik krijg een licht dronken gevoel als ik door de kromme gangen op de 16e verdieping loop. Als ik stil sta lijkt het gebouw te bewegen...Vreemd, ik heb vandaag geen rijstwijn of Tsing Tsao op. Wellicht ligt het aan het schudden van de boot en is ons evenwichtsorgaan in de war? Het blijkt dat meerdere mensen in de groep dit gevoel hebben, anderen in de groep beginnen te lachen. Ik denk even dat ze al een chinese gewoonte overgenomen hebben, ik zal morgen vragen of ze met me op de foto willen. Ik doe verder onderzoek met Leo en ook in de hal beweegt het. Op de 18e verdieping beweegt het nog meer en we geloven de liftboy die hardnekkig ontkend dat er beweging in het gebouw zit, dus niet. Hij spreekt geen woord engels maar weet precies waar we het over hebben. Yes, the building moves! Ook buiten voelen we trillingen. Vreemd, maar we moeten het maar accepteren, we kunnen moeilijk naar een ander hotel verkassen.

Later horen we dat er zo'n 8000 naschokken van de aardbeving geweest zijn. Of dit ons hotel deed bewegen, zullen we nooit weten. Vreemd is het wel.

Dag 14
Vandaag is 'Nanjing dag' met onze gids Mr.Wu, een levende Boeddha. We bezoeken de Sun Yat Sen Memorial Hall en komen onderweg veel mensen tegen. Gekleed in sjieke pakken en zwaaiend met chinese vlaggetjes en vlaggetjes van de Olympische Spelen. Hier is dus de echte vlam voorbij gekomen! Maar die hebben we helaas niet gezien. Snel nog even met een stel dames op de foto en dan vlug even de Memorial Hall in. De hall is groot en er kunnen honderden mensen in, oude vergeelde foto's die aan de muren in de gangen hangen, zijn het bewijs.

Hoogtepunt van de dag is de brug over de Yangtze rivier. De Yangtze is lang, zo'n 6300 kilometer. De brug die we gaan bezoeken is ook lang. Er zijn mensen in de groep die hem op 6 a 700 meter schatten, ik denk dat het toch wel iets meer is en ik win de weddenschap van Leo. De brug blijkt in toaal 6 1/2 kilometer lang te zijn, het gedeelte over het water is zo'n 1500 meter. Onder de brug ligt een aparte spoorbrug en onze Mr.Wu is er trots op. Wij zijn trots op Philips die de brug sponsort of er aan meegebouwd heeft.

Op de brug kijk je uit over de stad. Het zicht schijnt goed te zijn, maar smog is hier duidelijk aanwezig en wij hebben toch een ander beeld bij 'goed zicht'. Bij de brug loopt erg veel personeel rond. Zoveel personeel dat de helft on the job ongegeneerd ligt te slapen. De rest zit buiten op de trappen te eten en te kletsen en slechts een enkeling probeert je een massagemat voor in de auto of een stenen hoofdkussen aan te smeren.

's Avonds beweegt het hotel nog steeds.

Dag 15
Ook Nanjing zit er al weer op voor ons. Billenknijpen want binnenlandse vlucht nummer 3 van Nanjing naar Xi'an staat op het programma. Xi'an ligt een stuk verder landinwaarts en vliegen is de enige optie. Op een andere manier reizen kost te veel tijd en we hebben maar 3 weken. Aangezien ik dit verslag schrijf is ook vlucht 3 helemaal goed gegaan.

Xi'an was ooit het begin van de zijderoute en staat natuurlijk bekend om het Terra Cotta leger. Onderweg van het vliegveld naar het hotel maken we eerst een stop bij de Han Yang Tombe. Wat mij betreft het mooiste museum van deze reis. Hier zijn een groot aantal opgravingen gedaan. De gebouwen van het museum zijn er later overheen gezet. Dit zien we later ook bij het Terra Cotta leger in Xi'an maar dit museum heeft vele meer stijl en sfeer maar is wel een stuk kleiner. Hoe meer groter en groots ik zie, hoe meer ik kleiner waardeer. Het museum ligt midden in de weilanden en onder het maaiveld. Bij de ingang moeten we plastic schoenen aan. Onder de grond aangekomen zien we eerst een maquette van de tombe, loop je verder dan heb je het idee een ruimteschip in te lopen. Sfeervol verlicht en als je de groep even de groep laat, is het stil (bekijk ook de video). Schitterend. Na het museum rijden we door naar het hotel.

's Avonds gaat een groep mensen nog voor een wandeling de stad in. De volgende ochtend horen we van de groep dat het heel gezellig was in de parken. Veel mensen, tentjes, slaapzakken op de grond, kaarsjes en muziek. Een dag later horen we dat mensen in hun broek deden voor de aardbeving, hun huizen uitgevlucht waren en de nacht op straat doorbrachten. Ook de 20 chinese TV zenders gaan een aantal dagen uit de lucht. Vertier en amusement op TV is er even niet meer bij. Alleen CNN en de BBC kunnen we nog ontvangen dus helemaal van de buitenwereld afgesloten zijn we niet. Alle chinese zenders laten gedurende 3 dagen de premier zien, veel soldaten, reddingswerkers met honden en vlotten en vooral een enorme ravage. Dit is echt een enorme klap geweest en weken later in Nederland zien we nog steeds de beelden die hier 3 dagen, 24 uur per dag uitgezonden werden.

Tot zover deel III. Morgen deel 4 en zondag het laatste deel, deel 5.

Hieronder staat weer een video (een stukje chinese TV wat ik drie dagen niet heb kunnen zien in China), meer video's vind je hier. Heb je nog interesse in wat foto's dan klik je hier.