China 2008 - Deel IV (Xi'an - Being)

Vandaag is het tijd voor deel IV van het China 2008 reisverslag. Je kunt lezen over dag 16 t/m 19 met onder andere Xi'an en Being. 

Dag 16
Vandaag veel Xi'an. We beginnen met een bezoek aan de stadsmuur. Niet zomaar een muur. Deze muur is zo'n 25 meter breed, ik schat zo'n 10 meter hoog en bijna 14 km lang. Je kunt er fietsen huren en enkele sportievelingen in onze groep nemen de fiets. Stan is er als eerste vandoor. Ik ben op vakantie en neem met enkele anderen een golfkar. Zo zie je meer en belangrijker, het is toch wel weer warm en we willen we ons zo min mogelijk uitsloven want de reis is nog lang.

Na de stadsmuur gaan we naar een Taoistische tempel, de 'Temple of the eight immortals'. Daarna door naar een moskee. Die hebben we nog niet zoveel gezien in China. Het is even wennen om tussen tempels te lopen en geen Boeddha's tegen te komen. Het is er heerlijk rustig en je hebt niet het idee dat je in een enorm grote stad bent. De dag wordt afgesloten met een bezoek aan de 'Pagode van de Wilde Gans'. Als ik het goed herinner was hier ook het park waar een groot aantal miniatuur pagodes staan. Alle belangrijke pagodes in China zijn nagebouwd en staan hier in een prachtig park bij elkaar. Ook de tuinen zijn bijzonder. Madurodam maar dan mooier, anders en natuurlijk groter.

Dag 17
Vandaag staat dan het Terra Cotta leger in Xi'an op het programma, voor veel mensen het hoogtepunt van de reis. En inderdaad, imposant. In 1974 vond een boer bij het slaan van een waterput, een tombe. In deze tombe bleek een leger van duizenden terra cotta soldaten te staan, inclusief paarden en strijdwagens. Men heeft een gedeelte van deze tombe blootgelegd en er een enorme sporthal overheen gebouwd. Er zit echter ook nog veel in de grond wat waarschijnlijk blootgelegd zal worden als de bezoekersantallen van de eerste tombe teruglopen. Slimme jongens die Chinezen.

Bij binnenkomst zie je enkele voetbalvelden vol met soldaten van terra cotta. Het ziet er allemaal goed geconserveerd uit. De tijd heeft echter alle kleur doen verdwijnen. Er zijn nog twee andere hallen met nog meer soldaten. Enorm en niet te bevatten wat keizer Shi Huang Di bezielt heeft. Het verhaal gaat dat de mensen die aan dit leger gewerkt hebben, nadat ze met hun werk klaar waren, vermoord werden zodat het geheim van het leger ook daadwerkelijk geheim bleef. Dat is in ieder geval redelijk goed gelukt want dit leger staat er al zo'n 2000 jaar onaangeroerd.

Hoewel er zo'n 7 a 8000 soldaten opgegraven zijn en in deze hallen bij elkaar staan vind ik het een beetje kale bedoening en sfeerloos. Ik krijg niet echt het gevoel van de omvang van dit tafereel. Misschien komt dat ook wel door de enorme hordes toeristen die hier rondlopen.

Pikant detail is dat de boer die de waterput sloeg nog leeft en zo'n 60 dagen per jaar in het museum aanwezig is om boeken te signeren. En jawel, we hebben geluk want vandaag is zo'n dag. In de hal zit een chinees met een enorme bril tegen het flitslicht, achter een tafeltje, zijn boeken te signeren. Ook mijn boek dus. Wat hij in mijn boek geschreven heeft weet ik niet maar anderen die ook een boek kopen, hebben toch echt een andere handtekening in hun boek staan. Ik vind het maar een raar en onvriendelijk mannetje, deze boer. Boek betalen, stift er in en doorlopen. Maar ja, wat wil je als je al die hordes toeristen voorbij ziet trekken, 60 dagen per jaar.

Dag 18
De laatste etappe van deze vakantie is Being, vroeger Peking. Being is hoofdstad en organiseert de Olympische Spelen in Augustus 2008. We maken ons dus op voor binnenlandse vlucht nummer 4 en het is een drama.

Ik weet weer wat vliegangst is maar, zoals ik al eerder schreef, wie wil zien moet bloeden, en dat doen we dan ook bijna. De hele vlucht is onrustig en we hebben nogal wat last van turbulentie. Als we in de buurt van Being komen wordt het echt feest, de 'Hel van Beijing' dient zich aan. We schudden en vallen door het luchtruim. De piloot roept om dat we vertraging hebben en dat we nog 10 minuten rond moeten vliegen. Schudden en nog meer schudden, de grond is zichtbaar en zweet staat waar het niet moet staan. Ik zie de piloten in gedachten worstelen met hun stuurknuppels. Opeens hoor ik twee felle klappen, later bedenk ik dat op dit moment misschien wel de wielen los schoten. Nog meer schudden en nog geen 2 minuten nadat de piloot aankondigde om nog 10 minuten door te vliegen, zetten we toch de landing in. Ik kijk naar buiten en zie de grond waar we 10 meter boven hangen als een gek door het raampje op en neer schieten. het vliegtuig maakt lawaai maar de mensen om me heen zijn stil. De vleugels raken de grond gelukkig niet. Althans dat hebben we niet gemerkt. We vallen met een enorme klap op de landingsbaan en het lijkt alsof we weer opstijgen, we gaan omhoog! Met deze snelheid ben je zo een halve landingsbaan verder en ik vraag me in een flits af of hij weer optrekt. Direct daarna vallen voor de tweede keer op de landingsbaan en we gaan direct echt in de gordels. Met echt in de gordels bedoel ik dat we letterlijk tegen de stoelen voor ons geplakt worden. De remmen lijken goed te werken. Als je tijdens deze clash je gordel niet om gehad zou hebben, zou je nu bij de piloot op schoot liggen. Ik schat dat we met zo'n 60 kilometer per uur van de landingsbaan afdraaien want die houdt natuurlijk een keer op, we hebben tenslotte zo'n 500 meter overgeslagen. Het lijkt erg stil in het vliegtuig of ligt dat aan mij? Feit is dat we de 'Hel van Being' overleefd hebben. Voor mij voorlopig geen binnenlandse vluchten meer, zeker niet in China, laat staan met Hainan Airlines of China Eastern.

Als we uit het vliegveld komen, lijkt Being groot. Er lijkt echter wat minder hoogbouw te zijn dan in Hongkong en Sjanghai en er schijnen slechts 11 miljoen mensen te wonen. 's Middags gaan we naar de Hemelse Tempel. Een mooie plaats, zeker na onze landing eerder op de dag. Op dit moment bereik ik het punt dat ik het eigenlijk wel gehad heb met tempels, het zijn er te veel.

Dag 19
Dag 19 in Being begint op het Tian-an-Men plein, het plein van de Hemelse Vrede. Je weet wel, waar die studenten voor de tank stonden. Een groot plein van 800 x 500 meter met daarom omheen het parlementsgebouw, het mausoleum van Mao, een museum en de ingang naar de Verboden Stad. Ook is er een groot bord wat de dagen naar de Olympische Spelen aftelt. er zijn op dat moment nog 78 dagen, 10 uur, 48 minuten en 9 seconden te gaan tot de aftrap op 8/8/08.

Bij de vlaggemast tegen over de ingang van de Verboden Stad staan een aantal soldaten de wacht te houden. Snel nog even een groepsfoto laten maken door de neef van onze gids Victoria en we gaan onder de straat door, richting verboden Stad. En ja, het wordt eentonig maar ook de Verboden Stad is groooooot. Er zijn veel gebouwen en veel mensen, veel zalen, torens, beelden, trappen en het is er warm. Je kunt je goed voorstellen dat hier vroeger de Emperor, de gehele familie en flink wat personeel gewoond heeft. Na dik 1 1/2 uur komen we aan de andere kant de Verboden Stad uit.

We steken de straat over na eerst weer wat Lolexen afgeslagen te hebben. De verkoop gaat hier iets genuanceerder dan op andere plaatsen waar men met zakken horloges rondloopt. Hier komt men stiekem naast je staan en begint te fluisteren terwijl men de andere kant op kijkt. Hier is teveel politie voor de openlijke illegale handel. We steken een straat over en komen aan bij de Kolenheuvel. De helft van de groep heeft nog niet genoeg en gaat de heuvel beklimmen. Een ander gedeelte van de groep laat de heuvel de heuvel. Ik werp me op als tijdelijk reisleider voor deze groep en probeer ze bij elkaar te houden. Ik merk direct dat Annet, onze reisleidster, een zware job heeft om een groep mensen in het gareel en bij elkaar te houden. De souvenirtentjes roepen en iedereen wil er weer even kijken. Alsof we nog ruimte in onze koffers over hebben. Maar uiteindelijk luisteren ze toch en zien we andere helft van de groep aan de andere kant van de heuvel terug.

Op de terugweg pakken we nog even twee Olympische stadions mee, The Bird's Nest en The Water Cube. Beide stadions zien er mooi uit. In The Bird's Nest vinden straks veel atletiekwedstrijden plaats en erkunnen 91.000 toeschouwers in. The Water Cube is het zwembad waar de zwemwedstrijden plaats zullen vinden. Dat de omgeving eromheen nog lang niet af is, is duidelijk. Het Media Center lijkt al wel klaar. Daar zullen radio en TV onderdak vinden. Men zal nog flink de handen uit de mouwen moeten steken om alles voor 8/8/08 klaar te hebben.

Dag 19 zit er voor ons op en we naderen het eind van de vakantie.

Hieronder staat weer een video, meer video's vind je hier en voor nog wat foto's kijk je hier. Morgen is het tijd voor het laatste deel, deel 5.