Wognum en Dorrepaal
10:39 Ik snap er weer eens geen hol van. Deze keer niet van de toestanden rond DSB. Zonder nou helemaal in te gaan op de meest verschrikkelijk constructies die Scheringa en medewerkers bedacht hadden, de week in vogelvlucht.
Het bevreemde mij ten zeerste dat er afgelopen vrijdag voor de zoveelste keer uitstel gegund werd. Een normaal bedrijf was al 10x over de kop gegaan en menig medewerker zou bij het UWV in de wachtkamer zitten. Zo niet bij DSB. Blijkbaar wil niemand van de hoge heren en rechters het verwijt krijgen de stekker eruit getrokken te hebben.
Dus de vogelvlucht...praten met DNB, praten met 5 grote banken, van Goor, praten met Bos, praten met DNB, AZ, weer praten met 5 banken, Zalm, Wellink, schaatsploeg, uitstel van de rechter, nog eens praten met Bos, museum en kunst, vliegtuig, Lakeman brult en slaat op tafel, Linschoten, Hendrickx alweer op TV, de Grave lijkt kosjer, Nova, DWDD, praten, opnieuw uitstel en nu dan blijkbaar Yanks uit Dallas. We weten allemaal wat er uit Dallas komt.
Vreemd dat de DSB toko nog steeds niet onderuit gegaan is. Wat mij ook bevreemdt is hoe het personeel zich gedraagt, af en toe krijg ik toch wel een licht sektegevoel. Ok, papa Dirk mocht door iedereen met Dirk aangesproken worden en was altijd bereid tot een praatje in de gang. Wat men blijkbaar niet wil begrijpen (of weten) is dat de man de afgelopen jaren verschrikkelijke constructies bedacht, met geld geschoven heeft en hiermee zijn hobbies financierde. Ik ben zelf uitermate solidiar maar soms kun je te ver gaan. Maar goed, een deel van de medewerkers blijft solidair. Zij die ook de broek vol hebben reizen natuurlijk niet van wigwam, sorry Wognum, naar Amsterdam en hoor en zie je niet in het nieuws. Waarschijnlijk realiseren de medewerkers zich dat als hun job bij Dirk wegvalt, het wel erg moeilijk wordt in Wognum.
Dieptepunt voor mij en inspiratie voor dit stukje was dan de mevrouw van de DSB OR die gisteravond in Rondom 10 zat, heftig ja-knikkend als iemand het voor DSB opnam of als iemand aangaf dat de andere banken net zo bezig zouden zijn geweest, dan weer roodaanlopend als iemand een kwaad woord zei over Dirk, de bank of de medewerkers. Mijn broek zakte af bij een bewering dat de bank zich realiseerde dat er verkeerde produkten verkocht werden en dat men al vanaf begin dit jaar bezig was met beteren maar nu niet de kans kreeg om het af te maken. Bizar, je zult maar voor een ton of meer het schip in gaan en deze prul dit horen zeggen. Een vreemde vertoning deze mevrouw, maar ik heb het nooit zo op de OR-en gehad.
Nu lees ik dan nog van een zogenaamd plan B. Een plan van een zekere heer Dorrepaal, what's in a name. Allemaal nog geheimzinnig en schimmig, maar dat is geheel in lijn met de put die langzaam open ging. Plan B zou inhouden dat de klanten van DSB zo'n 1/3 van hun spaartegoed om zouden moeten zetten in aandelen DSB. Daarmee zou de bank gered zijn want Dirk zelf zou de andere helft van 75 miljoen bijspekken, blijkbaar heeft Dirk nog een en ander achter de hand. Doen de spaarders dit niet, dan zijn ze hun geld kwijt, aldus meneer Dorrepaal. Ik ben benieuwd of er nog mensen zijn die hier opnieuw instinken.
Als laatste dan nog de vraag waar vriend Klaas Wilting eigenlijk uithangt, de oude politiesnor? Is hij nu eindelijk met pensioen gestuurd? De zaak gaat hem natuurlijk helemaal boven zijn politiepet en waarschijnlijk is hem verteld is dat hij maar beter thuis af is. Inpakken en wegwezen heet dat.
Moraal van het verhaal. Het is nu tijd voor de bank die het anders doet, het is tijd voor our friends at Lone Star funds. Ik wens de medewerkers van DSB, die zich niet te buiten hebben laten gaan in allerlei constructies het beste, net zoals de duizenden klanten die nu in de problemen komen. Failliet, doorstart of verkwanselen aan een bedrijf als Lone Star, dat het anders wordt is zeker.
Reader Comments (2)
Om te besluiten met de beschuldiging dat zij, och arme, nu helemaal geen kans meer krijgen om hun fouten te herstellen. Het moet toch niet gekker worden.