Eigenbelang, partijbelang en landsbelang - deel 2

Gisteravond zag ik een gelaten, ongemakkelijke, vermoeide en slappe Balkenende bij het NOS journaal. Ik begin een gevoel van medelijden te ontwikkelen voor de man en voor ons land.

De eerste berichten over een credietcrisis dateren van een jaar of wat geleden. Dat er een financiele crisis is, weten we ook al meer dan een half jaar. Dat er een sociale crisis aankomt is ook bekend.
Terwijl de hele wereld maatregelen op nationaal niveau neemt om de crisis aan te pakken en heel Nederland afwacht op het slechte nieuws maar in ieder geval aktie verwacht, zit ons Kabinet al een week full-time in crisisberaad in het Torentje in Den Haag.

Waar ik al bang voor was, lijkt nu dus feit. Partijpolitiek en eigenbelang voeren de boventoon, daadkracht, leiderschap en lef ontbreken volledig. Wil je weten hoe het gesteld is met de onderhandelingen de laatste dagen, dan moet je even naar de Telegraaf.

Vandaag vindt dan het PVDA congres plaats. Vanavond weten we hoe de PVDA achterban denkt over de aanpak en rol van de PVDA in het crisisberaad. Jammer voor Wouter dat er nog geen crisis accoord ligt, dat speecht een stuk eenvoudiger.

Het Kabinet heeft het crisisberaad maar over het weekend heen getilt. Balkenende heeft bijna twee weken geroepen dat er gisteren toch echt een plan klaar zou moeten zijn. Wrong! Niets is minder waar, we staan nog bij 0. Maar er gebeurd wel degelijk wat, ook in het weekend, ''want men hoeft niet altijd bij elkaar te zijn om toch verder te kunnen werken'', hoorde ik nog iemand zeggen. Dus ook dit weekend wordt er weer vol gebrainstormd, gemaild, gesmst en gebeld tussen de heren en dames politici. Helaas is het zo dat Rouvoet en Slob alleen vandaag bereikbaar zijn. Morgen hebben ze hun vaste agenda. 's Ochtends naar de kerk om te bidden voor gezegende oplossingen, 's middags lekker wat uurtjes bezinnen en reflecteren.

Al met al vind ik het een trieste en eigenlijk maar erg zielige vertoning worden. Gelukkig valt er dit weekend ook nog wat te lachen. Als je je morgen verveelt kun je namelijk terecht in Utrecht. Daar is de de grote TON meedenkdag. TON? Meedenkdag? Jazeker, Rita Verdonk denkt nog steeds mee te doen en verwacht enkele honderden meedenkers. Ze heeft er zin in. Ik ben benieuwd hoeveel TON-ers daar op af komen.

Gezien de malaise lijken een kabinetscrisis en verkiezingen niet ideaal en ik had de hoop dat ik mijn rode potlood in het vet kon laten zitten maar ik begin mijzelf serieus af te vragen of het er dan toch maar van moet komen. Ik heb het onderhand wel gehad met al deze clubs en zelfs mijn vertrouwen, als ras optimist, daalt naar een naoorlogs dieptepunt.

Ik denk dat ik morgen de TON meedenkdag maar over sla en alvast mijn puntenslijper ga zoeken.