Kippenleer achter de oren

Vanavond dus naar Sixto Rodriguez. In meerdere opzichten een avond met kippenleer in nek, onder de oksels, op de armen en achter de oren.

Plaats van handeling: Paradiso, Amsterdam. Tijdstip 18:20 uur. Een kromme man met gitaar om de nek en bijpassende hoed komt langsstrompelen en lijkt de ingang van Paradiso te zoeken. Net even te laat voor een foto realiseer ik het me. Niemand minder dan Sixto himself die waarschijnlijk met de bus naar Amsterdam gekomen is!  Ruim op tijd, dat wel, loopt hij op een meter of drie voorbij. Dat pakken ze me niet meer af!

Dan om 19.10 uur wordt dezelfde man het podium opgedragen door een 4-tal bandleden en kan het improviseren beginnen, want dat wordt er veel gedaan. Duidelijk niet zijn vaste band dus, mocht hij die hebben. Maar dan de muziek en daar gaat het en heel eind om. Wat mij betreft fantastisch, aangevuld met zijn houding en een paar uitstekende muziekanten die hem met van alles en nog wat helpen. Gitaar omhangen, water aangeven, jasje uit, gitaar af, gitaar stemmen want dat lukt niet goed, hoed af en op. Werkelijk geweldig om deze man, na 30 jaar bijna dagelijks zijn CD geluisterd te hebben, live te zien performen. Na een uur is het programma voorbij en heb ik de meest bekende nummers gehoord zoals Sugar Man, Forget It, I Wonder en meer. Ook speelt hij een 4-tal nummers van een nieuwe CD, die ik in het trappenhuis scoor. Dan wankelt hij het podium af. De jeugd in de zaal, aangevuld met oude stomp, schreeuwt hem terug. Toegift. Slechts 2 nummers maar Sugar Man klinkt, voor de 2e keer vanavond, nog beter. Dan is het helaas echt afgelopen en wordt hij ondersteund door de bandleden van het podium bevrijdt. Fascinerend. Kippenleer all over.

The legend lives on! (until he dies) en voor hen die er niet bij waren, foto's vind je op Flickr.