Zout is een schaars goed, redelijke wegen ook

Vanmiddag hoorde ik het al, een verkeersmannetje op de radio die ons vertelde dat zout een schaars goed geworden is. Na 4 weken winter en wat sneeuw is het zout zo goed als op. 

Vanavond lees ik ook de reaktie in een debat vanmiddag van ons aller Camiel (Eurlings): "Het zout heb ik zelf nodig". Camiel geeft geen zout meer aan provincies, ze moeten maar zand gaan strooien en meer pekelwater gaan gebruiken. Het debat was trouwens door Rita Verdonk aangevraagd. Bij belangrijke zaken zie en hoor je haar niet, gaat het om strooizout dan is Rita er blijkbaar als de kippen bij.

Vandaag was ik in Utrecht en zowel op de heen- als terugweg had ik het idee op een middeleeuws karrespoor te rijden. Zelfs als er geen files zijn is rijden met de maximale snelheid (120 km dus), er al lang niet meer bij.

Een paar ton zand erbij op onze nationale gravelbanen maakt naar mijn idee dus niet zoveel meer uit, het is een grote bende. Blijkbaar is (was!) de staat van ons asfalt in zodanige staat dat na 4, ok dan, 6 weken vorst, grote stukken zwart wegzakken.

Ik vraag me werkelijk af hoe lang er al bezuinigd wordt op het onderhoud van wegen en wat er al die jaren met onze wegenbelasting centen gedaan wordt.

Twee weken geleden zei Camiel nog dat er meer dan genoeg zout aanwezig was om de winter door te komen. Misschien zeggen we over 4 weken wel, "het Kabinet zei 2 weken geleden nog dat ze de hele termijn uit zouden zitten". Ik blijf morgen binnen en slijp alvast mijn rode potlood.